Γιατί απο την στιγμή που αντίκρισα αυτά τα ματάκια να με κοιτάνε έγινα και εγώ μια απο τις πολλές μαμαδοκουκουβάγιες που κοιτάνε το παιδάκι τους και κυριολεκτικά λιώνουν και βεβαίως βεβαίως είναι το πιο όμορφο παιδάκι,το πίο γλυκό και "μα είναι δυνατόν να είναι αυτό το πλασματάκι δικό μου??!!".Οπότε και με μια μεγάλη..μάλλον τεράστια βούλα είμαι μία "κουκουβάγια" .
Έμεινα έγκυος πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2012.Αυτό ήταν!!!Χαρά,φόβος,λαχτάρα.Δεν ήξερα τίποτα ούτε για μωρά,ούτε για γιατρούς,φυσικά ούτε για αυτές τις ωραίες-ωραίες λίστες με εξετάσεις και φυσικά ούτε για το ενδεχόμενο που κάτι..κάτι δεν πάει καλά.Τα έμαθα όμως στην πορεία,καθώς το αγγελάκι μας δεν τα κατάφερε.Λίγο πολύ,δυστυχώς μεγάλο ποσοστό την ξέρει αυτή την διαδικασία που επακολουθεί..νοσοκομεία..απόξεση και μετά πολλά πολλά συναισθήματα απόγνωσης.Κάπου εκεί λοιπόν άρχισα να "ψάχνομαι" στο ίντερνετ και γενικά παντού.Και κάπου εκεί ανακάλυψα εκτός από πολλέέεες πληροφορίες..τα forum και τα blogs.Διάβαζα ώρες ατελείωτες..μέρες ολόκληρες με το laptop κολλημένο πάνω μου, συζητήσεις γυναικών που προσπαθούσαν ή ήθελαν να μείνουν έγκυες(όπως άλλωστε και εγώ εκείνη την περίοδο),συζητήσεις γυναικών που είχαν περάσει ακριβώς τα ίδια με εμένα(δεν ήμουν η μόνη!!!)και συζητήσεις με τις μαμάδες να εξιστορούν όλο αυτό το μαγικό(και δύσκολο)ταξίδι της εγκυμοσύνης και της γέννας.
Όταν λοιπόν άρχισα να πληροφορούμαι για το τι γενικά επικρατεί σε θέματα υγείας και γενικά σε πράγματα όπως "σωστός γιατρός".."να μείνω απλά έγκυος".."να γεννήσω φυσιολογικά".."να θηλάσω"..όοολα αυτά απείχαν σε υπερβολικό βαθμό που εγώ είχα στο μυαλό μου.Φανταζόμουν ότι απλά μένεις έγκυος..γεννάς και θηλάζεις(ουδέν σχόλιο για γιατρούς).Υπήρχαν μάλιστα στιγμές που αισθανόμουν πολύ χαζή-απληροφόρητη για τη περίοδο που έμεινα έγκυος και ήμουν χαχαχού και χαχαχά.Και με έπιανα να σκέφτομαι "μάλλον εγώ κάπου..κάτι έκανα λάθος και τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι".Κάπου εκεί άρχισε και ο γολγοθάς...κρίσεις πανικού.Οοούτε να το θυμάαααμαι όμως!!!
Πέρασε λοιπόν ο καιρός..και βρήκαμε τον γιατρό μας!!!Όλα καλά,ολά τέλεια αλλά...ο πελαργός μάλλον κάπου σφήνωσε σε κάποια καμινάδα.Άγχος εγώ..αγωνία..ώωωωωρες ατελείωτες στα blogs και τα forum.Με "έσωσε" λίγο και το καλοκαιράκι που φύγαμε διακοπές,το θέμα ήταν ότι και να ήθελα(που ήθελα!!!)να μπω στο ίντερνετ,δεν μπορούσα γιατί πολύ απλά μείναμε 30 μέρες ελεύθερο κάμπινγκ.Και πάλι όχι ότι τα έβγαλα όλα αυτά από το μυαλό μου(ψάχναμε φαρμακείο στο πουθενά μπας και!!!).Γυρίσαμε και πάλι τα ίδια.Ώρες-ώρες διάβαζα τα ίδια και τα ίδια πάλι.Κάπου εκεί άρχισα και της σπουδές μου στα παιδαγωγικά όπου όλη αυτή η ενασχόληση με βοήθησε αρκετά μπορώ να πώ.Είχα ήδη μπει για τα καλά στο μωρουδιακό κόσμο.Φυσικά κάποια πράγματα αποδείχτηκαν μπαρούφες που δεν στέκουν..αλλά τώρα που το σκέφτομαι κάποια άλλα είναι απλά υποκειμενικά και άλλα πάλι πιο σωστά και από σωστά!!!
Πέρασαν ακόμα μερικοί μήνες και εκεί που είχαμε άλλα τρεχάματα...τσουπ..να θέλω να πιω ένα καφέ η έρημη και μόνο απο την μύτη δεν μου έβγαινε.Λέω...οκ..μπααα!!!Δεν θα κάνω τεστ..δεν θα κάνω!!!Δήλωσα απεργία!!!(εγώ στα τεστ και το στομάχι μου σε όοολα τα φαγώσιμα).Πέρασαν μέρες..αιώνες μου φάνηκαν!!!Μάλλον έτσι αισθάνονται και οι φαντάροι που μετράνε ξανά και ξανά "5μερες και σήμερα,4μέρες και σήμερα κλπ."!!Έφτασε η μεγάλη μέρα!!!Και ΝΑΙ..2 γραμμούλες.Έβλεπα 2 γραμμούλες!! Απο κει λοιπόν ξεκίνησε ένα άλλο ταξίδι πού τελείωνε στην αίθουσα τοκετού με τον αντρούλι μου,την μαία μου(άγγελός μου)και τον υπέροχο γιατρό μας.Τελείωσε όταν τελείωσε και το ταξίδι της μπουρμπουλίθρας μου μέσα μου.Έκανε τον τοκετό της και απο κει και πέρα άρχισε ενα άλλο ταξίδι...ακόμα πιο υπέροχο!!!
Έμεινα έγκυος πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2012.Αυτό ήταν!!!Χαρά,φόβος,λαχτάρα.Δεν ήξερα τίποτα ούτε για μωρά,ούτε για γιατρούς,φυσικά ούτε για αυτές τις ωραίες-ωραίες λίστες με εξετάσεις και φυσικά ούτε για το ενδεχόμενο που κάτι..κάτι δεν πάει καλά.Τα έμαθα όμως στην πορεία,καθώς το αγγελάκι μας δεν τα κατάφερε.Λίγο πολύ,δυστυχώς μεγάλο ποσοστό την ξέρει αυτή την διαδικασία που επακολουθεί..νοσοκομεία..απόξεση και μετά πολλά πολλά συναισθήματα απόγνωσης.Κάπου εκεί λοιπόν άρχισα να "ψάχνομαι" στο ίντερνετ και γενικά παντού.Και κάπου εκεί ανακάλυψα εκτός από πολλέέεες πληροφορίες..τα forum και τα blogs.Διάβαζα ώρες ατελείωτες..μέρες ολόκληρες με το laptop κολλημένο πάνω μου, συζητήσεις γυναικών που προσπαθούσαν ή ήθελαν να μείνουν έγκυες(όπως άλλωστε και εγώ εκείνη την περίοδο),συζητήσεις γυναικών που είχαν περάσει ακριβώς τα ίδια με εμένα(δεν ήμουν η μόνη!!!)και συζητήσεις με τις μαμάδες να εξιστορούν όλο αυτό το μαγικό(και δύσκολο)ταξίδι της εγκυμοσύνης και της γέννας.
Όταν λοιπόν άρχισα να πληροφορούμαι για το τι γενικά επικρατεί σε θέματα υγείας και γενικά σε πράγματα όπως "σωστός γιατρός".."να μείνω απλά έγκυος".."να γεννήσω φυσιολογικά".."να θηλάσω"..όοολα αυτά απείχαν σε υπερβολικό βαθμό που εγώ είχα στο μυαλό μου.Φανταζόμουν ότι απλά μένεις έγκυος..γεννάς και θηλάζεις(ουδέν σχόλιο για γιατρούς).Υπήρχαν μάλιστα στιγμές που αισθανόμουν πολύ χαζή-απληροφόρητη για τη περίοδο που έμεινα έγκυος και ήμουν χαχαχού και χαχαχά.Και με έπιανα να σκέφτομαι "μάλλον εγώ κάπου..κάτι έκανα λάθος και τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι".Κάπου εκεί άρχισε και ο γολγοθάς...κρίσεις πανικού.Οοούτε να το θυμάαααμαι όμως!!!
Πέρασε λοιπόν ο καιρός..και βρήκαμε τον γιατρό μας!!!Όλα καλά,ολά τέλεια αλλά...ο πελαργός μάλλον κάπου σφήνωσε σε κάποια καμινάδα.Άγχος εγώ..αγωνία..ώωωωωρες ατελείωτες στα blogs και τα forum.Με "έσωσε" λίγο και το καλοκαιράκι που φύγαμε διακοπές,το θέμα ήταν ότι και να ήθελα(που ήθελα!!!)να μπω στο ίντερνετ,δεν μπορούσα γιατί πολύ απλά μείναμε 30 μέρες ελεύθερο κάμπινγκ.Και πάλι όχι ότι τα έβγαλα όλα αυτά από το μυαλό μου(ψάχναμε φαρμακείο στο πουθενά μπας και!!!).Γυρίσαμε και πάλι τα ίδια.Ώρες-ώρες διάβαζα τα ίδια και τα ίδια πάλι.Κάπου εκεί άρχισα και της σπουδές μου στα παιδαγωγικά όπου όλη αυτή η ενασχόληση με βοήθησε αρκετά μπορώ να πώ.Είχα ήδη μπει για τα καλά στο μωρουδιακό κόσμο.Φυσικά κάποια πράγματα αποδείχτηκαν μπαρούφες που δεν στέκουν..αλλά τώρα που το σκέφτομαι κάποια άλλα είναι απλά υποκειμενικά και άλλα πάλι πιο σωστά και από σωστά!!!
Πέρασαν ακόμα μερικοί μήνες και εκεί που είχαμε άλλα τρεχάματα...τσουπ..να θέλω να πιω ένα καφέ η έρημη και μόνο απο την μύτη δεν μου έβγαινε.Λέω...οκ..μπααα!!!Δεν θα κάνω τεστ..δεν θα κάνω!!!Δήλωσα απεργία!!!(εγώ στα τεστ και το στομάχι μου σε όοολα τα φαγώσιμα).Πέρασαν μέρες..αιώνες μου φάνηκαν!!!Μάλλον έτσι αισθάνονται και οι φαντάροι που μετράνε ξανά και ξανά "5μερες και σήμερα,4μέρες και σήμερα κλπ."!!Έφτασε η μεγάλη μέρα!!!Και ΝΑΙ..2 γραμμούλες.Έβλεπα 2 γραμμούλες!! Απο κει λοιπόν ξεκίνησε ένα άλλο ταξίδι πού τελείωνε στην αίθουσα τοκετού με τον αντρούλι μου,την μαία μου(άγγελός μου)και τον υπέροχο γιατρό μας.Τελείωσε όταν τελείωσε και το ταξίδι της μπουρμπουλίθρας μου μέσα μου.Έκανε τον τοκετό της και απο κει και πέρα άρχισε ενα άλλο ταξίδι...ακόμα πιο υπέροχο!!!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου